Communicatie

Communicatie lijkt heel makkelijk, maar gaat toch vaak mis. Vaak hoor je dan mensen die zeggen dat ze niet kunnen communiceren of dat de communicatie fout is gegaan. Toch bleek uit het boek dat we moesten lezen voor het college van Marcel dat het onmogelijk is om niet te communiceren. Als je daarover nadenkt is dat eigenlijk logisch. Elke beweging, uitstraling, houding, iedere gezichtsuitdrukking en elke manier waarop je iets zegt valt onder communicatie.


En binnen communicatie heb je twee manieren waarop je kunt communiceren. Digitale communicatie en analoge communicatie. De digitale communicatie is alle verbale taal en de analoge communicatie is alle non-verbale taal. Een koning in de analoge taal is toch wel Rowan Atkinson (MR. Bean). Zonder te praten kan hij met zijn lichaamstaal, gezichtsuitdrukkingen en met soms wat raar gebrabbel al heel veel duidelijk maken.


Kijk http://www.youtube.com/watch?v=a4cmrMJul1g voor een voorbeeld.


Toch is de communicatie van tegenwoordig heel anders dan dat van vroeger. Tegenwoordig hebben we bijna alleen maar massacommunicatie. Kijk op http://nl.wikipedia.org/wiki/Massacommunicatie voor de betekenis. Alles (denk hierbij aan bedrijven, stichtingen en organisaties) en iedereen communiceert tegenwoordig via het internet en/of andere technische foefjes.


Mijn vraag is alleen wat dat doet met de communicatie van de kinderen van nu. Kinderen die op dit moment opgroeien leren veel mee in de massacommunicatie, maar kunnen ze dan nog wel naar behoren communiceren als dat van ze gevraagd wordt? Kunnen kinderen van nu wel normale gesprekken voeren of hun emoties uitspreken en/of een bepaalde houding hierbij hebben? Kinderen uiten tegenwoordig vaker hun emoties via emoticons dan dat ze zeggen wat ze voelen. Waar leidt dit naartoe in de toekomst? Wat denk jij? Komt het wel goed met de jonge generatie van "nu" en hun manier van communiceren? Of zou het helemaal geen gevolgen hebben op hun communicatie?

Over dilemma's gesproken..

Gisteravond was het weer zover! Na heerlijk met elkaar te hebben bijgesproken over het boek: Morele inuïtie bij kinderen, was het weer tijd voor een nieuw onderwerp: Dilemma's. Wat is een dilemma: het dilemma ~ is een lastige keus tussen twee onaangename zaken. (Letterlijk uit het Van Dale). Deze dilemma's zijn vaak het onderwerp van een serie op de televisie. Kijk naar bijvoorbeeld GTST (wat ik nooit kijk), in deze serie zijn dilemma's altijd het onderwerp van de uitzending. De acteurs vallen van het ene in het andere probleem, waar ze van te voren wel voor hebben gekozen. Vaak denken ze dat de andere mogelijkheid erger is dan waar ze op dat moment voor kiezen.
In het groepje waarmee we buiten de klas waren gaan zitten liepen we tegen een dilemma aan wat zowel met Mediapedagogiek als met het basisonderwijs te maken heeft. Om te beginnen gaan we even terug naar een van onze colleges afgelopen tijd waarin we te weten zijn gekomen dat kinderen wettelijk gezien pas vanaf 12 jaar een profielsite mogen aanmaken.

Nu maken we een overstap naar het laatste college van Marjolein, waarin we het gastcollege kregen van Aiko L. een leerkracht van de basisschool Poseidon uit Amsterdam. Dit is een basisschool voor daltononderwijs en nieuwe media. Tijdens het gastcollege werd ons verteld over de manieren van communiceren aan de hand van de nieuwe media. Zo maakt deze school gebruik van Facebook en Twitter om met zowel ouders als leerkrachten te communiceren. Kijk eens op http://www.deposeidon.nl/. Vanuit de school wordt getwitterd over van alles. Van een bezoek van de schoolinspectie tot aan het dochtertje van de locatie leider die volgend jaar ook op de basisschool zal starten.

De combinatie van deze twee riepen en roepen bij mij nog steeds vragen op. Ben je als school niet verantwoordelijk voor het geven van een goed voorbeeld, ook als het om het gebruik van sociale media gaat? Of geef je het goede voorbeeld als je als school laat zien op welke manieren je sociale media allemaal kan inzetten? Zet je als school niet aan tot het maken van profielsites als je als school een profielsite op Facebook hebt? Als je weet wat media allemaal met kinderen doet, zou je dan als directeur van de school sowieso nog wel gebruik van sociale media? (kijk eens naar deze clip: http://www.youtube.com/watch?v=UFqcsOx_x6I&feature=related = echt shocking!)

Wat denk jij? En waarom?

De volgende artikelen kunnen je inzicht geven bij het geven van je mening:
http://kinderen-jongeren.ijsfontein.nl/2011/04/28/sociale-netwerksites-goed-voor-jongeren-kijk-dit-ben-ik-echt/
http://kinderen-jongeren.ijsfontein.nl/2009/12/23/kinderen-en-hyve/

Niet voor de winst?

Een heel boek waarin iemand, in dit geval Martha Nussbaum, haar visie op onderwijs geeft en haar visie op de verschillen in het onderwijs wereldwijd. Maar ook over onderwijs en de invloed van onderwijs op economie. Zo spreekt zij over de geesteswetenschappen die men in Amerika gebruikt. Geesteswetenschappen zijn de vakken die niet onder de benaming 'exacte vakken' vallen. Door het volgen van deze vakken zouden de studenten zich beter in anderen kunnen inleven. In Amerika hebben ze een speciaal model om ervoor te zorgen dat alle studenten ook geesteswetenschappen krijgen, vakken zoals dans, muziek, drama en beeldende vormgeving. Dit model noemen ze het liberal arts model (voor een nadere uitleg van liberal arts education zie: http://www.youtube.com/watch?v=JqpVjcBM_BI&feature=related, heb je niet zo veel tijd begin dan bij minuut 1:33). In Amerika heb je scholen waar de studenten verplicht zijn om minimaal één van de geesteswetenschappen te volgen. Zodat de leerlingen hierin groeien en hierdoor succesvol zouden kunnen worden in het zakenleven.


Ieder hoofdstuk van haar boek was verdeeld over groepjes studenten om te lezen. Tijdens het college gingen we hierin met elkaar over praten. Wat had het hoofdstuk van ons nou voor mededeling? Wat wilt de schrijfster nou eigenlijk vertellen? Wij hadden hoofdstuk 7 en hierin werd een hoop herhaald. Dit was niet uitzonderlijk, want tijdens het moment waarbij we al onze kennis deelden met mensen van de andere hoofdstukken bleek veel meer herhaling voor te komen. In hoofdstuk 7 was onze conclusie: "De maatschappij vraagt aan scholen nuttige winstmakers te produceren in plaats van nadenkende burgers".


Als je kijkt naar het uiteindelijke idee achter dit boek is dat in mijn ogen dat Martha Nussbaum vindt dat er te veel nagedacht wordt over de economische mogelijkheden tijdens en met het onderwijs. Hiermee bedoel ik eigenlijk dat het hele onderwijs steeds meer in het teken staat van de economie en hierdoor steeds meer niet exacte vakken worden geschrapt. En het gaat hier dan met name over de hogescholen en universiteiten. Persoonlijk denk ik niet dat de economie hiermee vooruit zal gaan. Ik denk namelijk dat hoe meer je weet, hoe meer je hebt geleerd, des te beter je je veelzijdiger kan inzetten. Dus je bent veel breder georiënteerd en ontwikkelt op veel meer v(l)akken competenties. Op het moment dat je een studie zou volgen met alleen de exacte vakken betekent dit dat je ook vrijwel alleen het beroep kan uitvoeren waarvoor je ben opgeleidt. Wat denk jij? Denk jij dat het onderwijs steeds meer op winst wordt gericht? En denk je dat het helpt om geesteswetenschappen te schrappen?


Ik ben het helemaal eens met John Landy. Hij houdt een hele speech over: "humanities", de engelstalige vertaling van geesteswetenschappen.

Hij probeert studenten te werven voor studies in de richting van humanities (geesteswetenschappen) in plaats van economie of andere economisch gerelateerde vakken. En ik ben het helemaal eens met een citaat uit zijn optreden: "Your carreer will still be there waiting for you when you leave".